Podział samochodów pożarniczych

Zgodnie z normą PN-EN 1846-1:2000 obowiązują następujące podziały pożarniczych samochodów ratowniczo gaśniczych:

a) w zależności od masy rzeczysistej całkowitej pojazdu (MMR):

    klasa lekka (L)        2t < MMR =< 7,5t
    klasa średnia (M)    7,5t < MMR =< 14t
    klasa ciężka (S)            MMR  > 14t

b) w zależności od zdolności do poruszania się na określonych nawierzchniach:

    Kategoria 1 - drogowe (miejskie)
    Kategoria 2 - uterenowione
    Kategoria 3 - terenowe

Definicje:

Samochód ratowniczo-gaśniczy z pompą to samochód pożarniczy wyposażony w pompę pożarniczą wg prEN 1028-1 i prEN 1028-2 i zazwyczaj w zbiornik na wodę, a także w inny sprzęt używany podczas akcji ratowniczo-gaśniczej.
[wg PN-EN 1846-1:2000, pkt 6.1.1]

Samochód ratowniczo-gaśniczy specjalny to samochód pożarniczy ze specjalnym sprzętem, z dodatkowymi specjalnymi środkami gaśniczymi lub bez nich.
[wg PN-EN 1846-1:2000, pkt 6.1.2]

Masa własna pojazdu to masa pojazdu włącznie z kierowcą (75kg), wszystkimi materiałami i sprzętem niezbędnym do jazdy samochodem, jak: ciecz chłodząca, paliwo, oleje oraz z wyposażeniem zamontowanym na stałe w pojeździe, lecz bez koła zapasowego i środków gaśniczych
[wg prEN 1846-2:1999, pkt 3.1]

Masa rzeczywista całkowita pojazdu to masa własna pojazdu powiększona o masę załogi w kabinie, masę środków gaśniczych oraz masę całego wyposażenia do prowadzenia akcji ratowniczo-gaśniczej (przyjmuje się masę każdego członka załogi wraz z jego wyposażeniem - 90 kg, masę wyposażenia kierowcy - 15 kg)
[wg prEN 1846-2:1999, pkt 3.2]