Świebodzin. Podsumowanie trzydniowych warsztatów z ratownictwa medycznego – video.

W miniona niedzielę tj. 13 kwietnia 2014 r. zakończyły sie trzydniowe warsztaty z ratownictwa medycznego w ramach Powiatowych Manewrów z ratownictwa medycznego dla jednostek OSP włączonych do Krajowego Systemu Ratowniczo-Gaśnczego. Zakończenie manewrów zakończyło się inscenizacją wypadku drogowego o charakterze masowym. W zajęciach uczestniczyło 8 zespołów reprezentujących wszystkie jednostki OSP z KSRG. W niedzielnych zajęciach zaszczycili nas swoją obecnością Starostwa Świebodziński Zbigniew Szumski oraz Wójt Gminy Łagów Ryszard Oleszkiewicz. Gospodarzami niedzielnych ćwiczeń był Zarząd Powiatowy ZOSP RP powiatu świebodzińskiego w osobach Prezesa dh Leszka Parandyka oraz sekretarza dh Jerzego Września przy udziale Komendanta Powiatowego PSP w Świebodzinie st. bryg. Zygmunta Rogowskiego i jego zastępcy bryg. Dariusza Paczesnego.

Niedzielną inscenizację wypadku drogowego poprzedziły 2 dni zajęć teoretycznych i praktycznych. W piątkowe popołudnie zajęcia ze strażakami-ochotnikami przeprowadził koordynator powiatowy KP PSP Świebodzin Pan sekc. Radosław Cieśla, które były okazją do ugruntowania wiedzy z ratownictwa medycznego oraz przekazania informacji o sobotnich warsztatach medycznych, jak również aktualnych zmian w procedurach ratowniczych.

W sobotnie przedpołudnie od godz. 9:00 odbyły się już typowe warsztaty z ratownictwa medycznego. Oprócz osmiu zespołów z jednotek OSP do zajęć wytypowane zostały trzy zespoły ze zmian służbowych z JRG Świebodzin.

Zespoły musiały uczestniczyć w nastepujących stacjach:

Stacja nr 1 „NUREK”. Poszkodowany leży na brzegu, jest skrajnie wyczerpany. Jeżeli ratownicy sprawnie rozpoczną działanie (celny rzut rzutką w ciągu ok. 1min) poszkodowany współpracuje (parametry: oddech: 4/10sek tętno 9/10sek obecne na obwodzie) i pierwsza pomoc ogranicza się jedynie do kontroli podstawowych czynności życiowych, ogrzewania biernego, tlenoterapii i wywiadu ratowniczego, jeśli rzuty będą niecelne, poszkodowany traci przytomność, a po wydobyciu należy rozpocząć RKO (parametry: oddech -brak, oznak życia -brak) po krótkiej resuscytacji poszkodowany odzyskuje przytomność.

Stacja nr 2 „POGORZELEC”. Poszkodowany wyniesiony z pożaru znajduje się w strefie bezpiecznej  w miejscu,  w którym został wyznaczony punkt pomocy medycznej. Przytomny, niespokojny,  z przyspieszonym oddechem ok. 4/10sek (24/min) ma widoczne trudności w oddychaniu ze względu na poparzenie dróg oddechowych. Tętno ok. 15/10sek (90/min) obecne na tętnicy promieniowej. W badaniu urazowym poparzenia klatki piersiowej i lewego ramienia, które dają silne dolegliwości bólowe. Jeżeli ratownicy pozwalają mu przyjąć pozycję półsiedzącą współpracuje i logicznie odpowiada o tym co mu dolega. Jeśli próbują go położyć stawia czynny opór i przestaje współpracować twierdząc, że się dusi.

Stacja nr 3 „RAJDOWIEC”. Poszkodowanym jest kierowca samochodu osobowego który miał wypadek komunikacyjny. Jest on nieprzytomny (parametry: drogi oddechowe drożne, ale dopiero po ręcznej stabilizacji głowy przez ratownika na tylnej kanapie oddech – 5/10sek; tętno 20/10sek niewyczuwalne na obwodzie) skóra blada i spocona, nawrót kapilarny wydłużony, stan poszkodowanego wskazuje na wstrząs hipowolemiczny. W badaniu urazowym złamanie podudzia prawego oraz twarde powłoki brzuszne sugerujące krwotok wewnętrzny.
 
Stacja nr 4 „DART”. Stacja buforowa mająca na celu zapewnienie odpoczynku i rozrywki ćwiczącym oraz koordynowanie przebiegu ćwiczeń.

Stacja nr 5 „RKO”. Stacja buforowa niwelująca wszelkie opóźnienia. Celem istnienia punktu jest przećwiczenie z zespołami poprawnego schematu RKO u osoby dorosłej.

Stacja nr 6 „SKOCZEK”. Poszkodowanym jest człowiek który wyskoczył z okna w celach samobójczych, aktualnie leży nieprzytomny pod budynkiem (w celu ułatwienia zadania jednostkom OSP ułożyć poszkodowanego na plecach). Parametry: drogi oddechowe bez ciał obcych do udrożnienia konieczne wysunięcie żuchwy a w późniejszym etapie rurka u-g, oddech 2/10sek. Tętno: 13/10sek. Nawrót kapilarny w normie, w badaniu urazowym, uraz kręgosłupa lędźwiowego, uraz miednicy, złamanie obydwu podudzi. Należało zwrócić uwagę na odpowiednie przełożenie na deskę ortopedyczną.

Stacja nr 7 „ROBOTNIK”. Poszkodowany pracownik firmy budowlanej został przygnieciony walącym się murem. Zmiażdżeniu uległo lewe podudzie i przedramię. Zespół ma zapytać czy jest bezpiecznie – miejsce jest bezpieczne.  Poszkodowany z dużymi dolegliwościami bólowymi, parametry życiowe: drogi oddechowe drożne oddech: 3/10sek, tętno 18/10sek. Nawrót kapilarny w normie. W badaniu urazowym poza zmiażdżeniem kończyn brak urazów.

Stacja nr 8  „KIBIC”. Poszkodowanych tworzy para kibiców, prawdopodobnie stale nadużywających alkoholu. Jeden z nich dostaje napadu drgawek. Zespoły przybywają w czasie trwania napadu padaczkowego. Poradzić sobie muszą z pierwszą pomocą oraz ze świadkiem zdarzenia który służy „dobrą radą” (próbuje wkładać długopis do ust, siadać na poszkodowanym w celu przytrzymania i głośno komentuje każdą czynność ratowników).

Stacja nr 9 „PILARZ”. Poszkodowanym jest pilarz który w trakcie pracy zostaje zraniony pilarką w okolicy tętnicy udowej prawej. W chwili przybycia zespołów jest przytomny, splątany i próbuje nieskutecznie tamować krwotok. Parametry życiowe: drogi oddechowe drożne, oddech 5/10sek, tętno: 20/10sek, na tętnicy promieniowej słabo wyczuwalne, nawrót kapilarny wydłużony, skóra blada, spocona.

Stacja nr 10 „BADANIE URAZOWE”. Stacja ma charakter szkoleniowy. Jej celem jest powtórzenie prawidłowej techniki wykonywania szybkiego badania urazowego. Instruktor jest pomocnikiem zespołów, jego zadaniem nie jest ocenianie, a instruowanie strażaków.

Stacja nr 11 „Zestaw PSP R1”. Stacja ma charakter szkoleniowy. Jej celem jest powtórzenie składu zestawów ratownictwa medycznego PSP R1, PSP R2. Poznawanie sprzętu może mieć charakter zbliżony do jego opisywania na inspekcji gotowości bojowej.

Na każdym stanowisku ćwiczący mogli liczyć na instruktaż opiekunów wyznaczonych przez koordynatora warsztatów.

Więcej zdjęć już wkrótce w zakładce galeria.